Categorie: Opleiding

Wat weer een bijzondere dag in Giessenburg. Vandaag hebben we geleerd hoe we met stemvorken, klankschalen en andere prachtige instrumenten een soundhealing kunnen geven op paard en mens.

in de ruimte boven waren er 2 stemvorken, de G en de C om te starten. Daarna een Oceandrum om je het gevoel te geven dat je bij de zee bent. Toch wel mijn favoriet. En de Koshi, ik noem het het engelen doosje. Wat een mooie tonen komen daaruit.

In de ruimte beneden hebben we met de hoofdschaal, de hartschaal en de voetenschaal gewerkt. Wat een bijzondere tonen, die zo intens binnenkomen. Heel mooi.

En buiten zijn we met de paarden en de stemvorken aan de slag gegaan. Wij mochten met Paulus aan de slag. Eerst met de pendel bekijken welke chakra’s uit balans waren. Er kwam uit dat hoofd, bekken en staart uit balans waren. Onze docent zei ook nog dat we het hart mochten behandelen. Paulus heeft in zijn verleden veel verdriet meegemaakt. Mijn studiegenoot en ik deden de stemvorken om de beurt. Ik mocht het hartchakra doen. Heb eerst de stemvork voor de boeg gehouden, toen kwam er een golf van verdriet over me heen. Zo sterk dat ik even afstand moest nemen. Dat om te voorkomen dat Paulus mij ging ondersteunen en helpen. Daarna ook nog de hartchakra aan de bovenkant behandeld met de stemvork. Toen was het al rustiger. Tijdens de behandeling kwam er al snel ontspanning. Kauwen, schachten, zuchten… erg mooi om te zien. Na de behandeling stond Paulus er zachter bij dan voor.

Ik ben “bang” dat ik moet gaan sparen, want ik wil de Oceandrum, de 4 Koshi’s, de stemvorken C&G, de meester stemvork, de klankschalen Hoofd, Hart en Wortel, alle stemvorken van de Chakra’s, kortom the whole shebang haha…

En een toezegging te pakken dat als ik een groepssessie soundhealing ga geven met mijn viool erbij dat mijn docent in ieder geval mee komt doen. Toen ze het zei, voelde ik weerstand op de viool… toch maar eens even voelen. Want het klopt wat ze zei… ik zal de enige holistische therapeut zijn die een soundhealing met een viool erbij geeft…

Dit is Toon, een mooie lieve jonge Haflinger. En vandaag gaan met we Cranio Sacraal therapie aan de gang.

Tijdens de sessie was er veel weerstand als het hoofd werd vastgepakt. Hij stond in de wei en was steeds aan het eten… Bij het afvoelen van zijn been werd ik ook letterlijk aan de kant geduwd door zijn hoofd om precies dat stukje gras onder mij te eten. Zo van “aaaaaan de kant!..” We kregen te horen dat Haflingers heel vaak “voedsel” op hun voorhoofd hebben staan.

Als ik toch zijn hoofd vastpak begint hij te stevig te protesteren. Op en neer, heen en weer, met zijn bovenlip frutten met het touw, mijn mouw vastpakken, hij was het er duidelijk niet mee eens. Als ik dan mijn handen/vingers uiteindelijk op het Sphenoid plaats voel ik een golf van verdriet. En Toon houdt ineens zijn hoofd stil. Als ik een diepe ademhaling doe om dat verdriet af te laten vloeien, laat Toon ook een diepe zucht horen. En hij schraapt 2 x met zijn voorbeen, een duidelijk voorbeeld uit het lijstje van overspronggedrag. Mijn studiegenoot voelt het ook en voegt er aan toe dat er “iets met een vriendje is ofzo…” We maken samen de hele oefening af en het is te zien dat Toon daarna rustiger is en zachtere ogen heeft.

Weken later bij een nieuwe live dag horen we dat de eigenaresse in echtscheiding ligt. En dat dit mogelijk het verdriet is wat wij samen voelden…

Het wordt me steeds duidelijker dat ik op mijn intuïtie mag vertrouwen. Dat ik niet hoef te denken “ik verbeeld het me maar” of “doe niet zo zweverig”. Dat “stemmetje”, dat “gevoel” dat mag er zijn en laat duidelijk zien waar ik heen mag en hoe ik de paarden en hun eigenaren mag ondersteunen.

Dit was mijn allereerste Reiki behandeling. Op een ezel en gelijk op afstand. Deze lieve ezel heeft het namelijk niet zo op menselijk contact.

Geen idee of ik überhaupt wat aan het doen was. Ook al had mijn studiegenoot me verteld dat ze een enorme warme douche voelde toen ik haar schouders aanraakte.

De ezel zocht gelijk de grootste afstand op. Dus ik voelde totaal geen connectie. En toch… Naarmate de tijd vorderde ontstond er meer ontspanning. Ogen werden zacht, neusgaten ovaal, een rustend voetje.

En vlak voor we de wei verlieten was er 2x neus-hand contact. Zo magisch wat Reiki doet.