Mijn verhalen

Soundhealing op Paulus

Wat weer een bijzondere dag in Giessenburg. Vandaag hebben we geleerd hoe we met stemvorken, klankschalen en andere prachtige instrumenten een soundhealing kunnen geven op paard en mens.

in de ruimte boven waren er 2 stemvorken, de G en de C om te starten. Daarna een Oceandrum om je het gevoel te geven dat je bij de zee bent. Toch wel mijn favoriet. En de Koshi, ik noem het het engelen doosje. Wat een mooie tonen komen daaruit.

In de ruimte beneden hebben we met de hoofdschaal, de hartschaal en de voetenschaal gewerkt. Wat een bijzondere tonen, die zo intens binnenkomen. Heel mooi.

En buiten zijn we met de paarden en de stemvorken aan de slag gegaan. Wij mochten met Paulus aan de slag. Eerst met de pendel bekijken welke chakra’s uit balans waren. Er kwam uit dat hoofd, bekken en staart uit balans waren. Onze docent zei ook nog dat we het hart mochten behandelen. Paulus heeft in zijn verleden veel verdriet meegemaakt. Mijn studiegenoot en ik deden de stemvorken om de beurt. Ik mocht het hartchakra doen. Heb eerst de stemvork voor de boeg gehouden, toen kwam er een golf van verdriet over me heen. Zo sterk dat ik even afstand moest nemen. Dat om te voorkomen dat Paulus mij ging ondersteunen en helpen. Daarna ook nog de hartchakra aan de bovenkant behandeld met de stemvork. Toen was het al rustiger. Tijdens de behandeling kwam er al snel ontspanning. Kauwen, schachten, zuchten… erg mooi om te zien. Na de behandeling stond Paulus er zachter bij dan voor.

Ik ben “bang” dat ik moet gaan sparen, want ik wil de Oceandrum, de 4 Koshi’s, de stemvorken C&G, de meester stemvork, de klankschalen Hoofd, Hart en Wortel, alle stemvorken van de Chakra’s, kortom the whole shebang haha…

En een toezegging te pakken dat als ik een groepssessie soundhealing ga geven met mijn viool erbij dat mijn docent in ieder geval mee komt doen. Toen ze het zei, voelde ik weerstand op de viool… toch maar eens even voelen. Want het klopt wat ze zei… ik zal de enige holistische therapeut zijn die een soundhealing met een viool erbij geeft…

De eerste 5 meter…

Ja hoor, vandaag is het dan zo ver. Ik ben naar de Kamer van Koophandel geweest om mijn bedrijf officieel in te schrijven. Mijn lieve dochter is meegegaan als support. Man, wat wat ik zenuwachtig. Het voelde als een enorm grote stap!

En het was eigenlijk zo gedaan. Even de gegevens checken, wat vragen of ik vermeldingen nog anders wilde, hier en daar wat overleg, een druk op de knop, een papiertje uitgeprint en toen was ik officieel ineens eigenaar van Hoef & Hart.

Speciaal vandaag uitgekozen omdat vandaag de Herfstequinox start. De herfstequinox is het astronomische moment waarop de zon loodrecht boven de evenaar staat en de dag en de nacht overal ter wereld ongeveer even lang duren. Spiritueel gezien staat de equinox (de nachtevening waarop dag en nacht even lang zijn) voor diepe balans, reflectie en een energetische reset. Een prachtig moment dus om mijn bedrijf te starten waarin ik de balans weer terugbreng. Waarbij ik een energetische reset toepas.

Ik heb vanmiddag ondertussen al wat zitten bladeren op de KVK pagina en de Belastingdienst. Bij dat laatste woord krijg ik al de zenuwen, haha. Gelukkig heb ik een goede vriend die daar heel veel verstand van heeft. Vroeg hem al of ik binnenkort een keer een officieel adviesgesprek met hem kan hebben. Zijn reactie was positief. En hij sprak de mooie woorden.

” Welkom in ondernemersland… je bent nu ongeveer 5 mtr over de grens… nog een kleine 1.000 km te gaan tot ongeveer het midden…”

En zo is het.

Oh wat spannend

Gisteravond gekletst met vrienden. En met hen gedeeld wat ik allemaal van plan ben. Het maakte het gelijk allemaal heel echt. Alsof het uitspreken ervan al een flinke stap was. Ik merkte in mijn lijf dat ik helemaal aanging als ik erover vertelde. Er ging een waakvlammetje over in een vlam. Zo tof om te merken.

Mijn site is al te zien. En toen de zoekterm ” hoef en hart” invoerden op Google stond mijn site zelfs bovenaan bij hen. Ik werd er helemaal enthousiast van. Was wel super verbaasd dat ik boven aan stond. Hoe kon dat nou? Dat ga ik nog eens uitzoeken.

Ook verteld over dat ik volgende week naar de KVK ga, om mijn bedrijf in te schrijven. De naam is tof en ook raak voor wat ik doe. En ook wel spannend. Want er is nog een Hoef en Hart variatie in Wapenveld. Namelijk Hoef & Hart Balans. Maar dat bedrijf doet aan coaching mèt hulp van paarden. En dat doe ik dus niet. Ik behandel wel mensen, maar niet met paarden. Gewoon met mijn eigen lijf. En ik behandel dus ook paarden. Ik geef aan de paarden, ik neem niet. Voor mij een compleet andere markt. Hopelijk vindt de behandelaar bij de KVK dat volgende week ook. En anders voeg ik wat toe aan de naam. Komt vast goed, toch?

En ook super lief, ik kreeg wat tips over kostenbesparingen. Hij is namelijk accountant en weet echt superveel van de cijfers in een onderneming. Ik merkte aan hem dat hij het ook leuk vond om mij te adviseren. Wel even oppassen dat ik de grens niet over ga. Als in, dat ik niet steeds gratis advies aan hem vraag. Hij moet ook brood op de plank. Maar goed, heel goede tips gekregen.

Een mooie tip die ik met jullie wil delen is dat een zakelijke rekening helemaal niet nodig is als je net begint. Een zakelijke rekening kost geld, zelfs die goedkope versie van mijn bank waarbij je maar heel weinig per transactie betaald. Gewoon een privé rekening gebruiken of openen. En nog een extra tip, als je een factuur betaald krijgt. Zet dan gelijk 50% apart. 21% daarvan is voor de belastingdienst. En de andere 29% is voor je loonbelasting die je later ook moet afdragen. Er gaan natuurlijk kosten van je opbrengst. Zoals km’s, telefoongebruik, materiaal kosten. Maar met die 50% zit je dan altijd goed.

Wat ik wel even tof vind om te delen is hoe het er uit zag voor hen toen zij mijn website opzochten. Google heeft al veel informatie erbij gezet. Met ook een foto van mij. Heel transparant en duidelijk. Ik ben trots!

Een Cranio Sacraal sessie met Toon

Dit is Toon, een mooie lieve jonge Haflinger. En vandaag gaan met we Cranio Sacraal therapie aan de gang.

Tijdens de sessie was er veel weerstand als het hoofd werd vastgepakt. Hij stond in de wei en was steeds aan het eten… Bij het afvoelen van zijn been werd ik ook letterlijk aan de kant geduwd door zijn hoofd om precies dat stukje gras onder mij te eten. Zo van “aaaaaan de kant!..” We kregen te horen dat Haflingers heel vaak “voedsel” op hun voorhoofd hebben staan.

Als ik toch zijn hoofd vastpak begint hij te stevig te protesteren. Op en neer, heen en weer, met zijn bovenlip frutten met het touw, mijn mouw vastpakken, hij was het er duidelijk niet mee eens. Als ik dan mijn handen/vingers uiteindelijk op het Sphenoid plaats voel ik een golf van verdriet. En Toon houdt ineens zijn hoofd stil. Als ik een diepe ademhaling doe om dat verdriet af te laten vloeien, laat Toon ook een diepe zucht horen. En hij schraapt 2 x met zijn voorbeen, een duidelijk voorbeeld uit het lijstje van overspronggedrag. Mijn studiegenoot voelt het ook en voegt er aan toe dat er “iets met een vriendje is ofzo…” We maken samen de hele oefening af en het is te zien dat Toon daarna rustiger is en zachtere ogen heeft.

Weken later bij een nieuwe live dag horen we dat de eigenaresse in echtscheiding ligt. En dat dit mogelijk het verdriet is wat wij samen voelden…

Het wordt me steeds duidelijker dat ik op mijn intuïtie mag vertrouwen. Dat ik niet hoef te denken “ik verbeeld het me maar” of “doe niet zo zweverig”. Dat “stemmetje”, dat “gevoel” dat mag er zijn en laat duidelijk zien waar ik heen mag en hoe ik de paarden en hun eigenaren mag ondersteunen.

Mini de Minishetlander

Een mini Shetlander genaamd Mini. Voor de dood weggehaald, echt letterlijk. Op de dag dat ik aanbod om een gratis sessie te geven, stond de dierenarts op de stoep. Voor de 3e keer. Om euthanasie toe te passen. Mini besloot die dag ineens op te staan. Alsof hij wist dat ik wilde komen.

De dierenarts onderzocht Mini die dag en ze keken het nog even aan.

Tijdens mijn bezoek vertelt de verzorgster me dat het redelijk met hem gaat. Drinkt en eet weer een beetje. Maar zijn darmen komen maar niet goed op gang. Wat is koliek toch verschrikkelijk voor paarden. En dan te bedenken dat dit komt doordat mensen eten over de omheining gooien.

Mijn allereerste behandeling in mijn uppie, zonder mijn docent. Wat spannend…

Waar Mini normaal altijd overal heen dreutelt. Blijft hij tijdens de sessie al die tijd hij heel dichtbij. En laat door heen en weer bewegen precies weten waar mijn handen aan het werk mogen. Er komt meer ontspanning. Meer rust… Weer dat rustvoetje. Een diepe zucht. Vaker zijn hoofd laten zaken.

Als we nog even na staan te praten is er al die eerst drol 💩. We kunnen ons geluk niet op.

Des te groter de vreugde de ochtend erop. De stal ligt bezaaid met mest. Deze kleine grote man komt er wel doorheen.

Weken later krijg ik nog van Dierenweide Zwanevlot uit Zutphen te horen dat Mini het nog steeds heel goed doet en inmiddels een jaartje ouder is geworden.

Update van Mini